علی مشد

علی مشد. [ ع َ ی ِ م ُ ش ِدد ] (اِخ ) ابن عمربن قزل بن جلال ترکمانی . مشهور به مشد و ملقب به سیف الدین و مکنی به ابوالحسن . شاعر و از امراء بود. وی در سال ٦٠٢ هَ . ق . در مصر متولد شد و در روز عاشورای سال ٦٥٦ هَ . ق . در دمشق درگذشت . او را دیوان شعری است . (از معجم المؤلفین ). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : الوافی صفدی ج ١٢ ص ١٢٨. البدایه ٔ ابن کثیر ج ١٣ ص ١٩٧. النجوم الزاهره ٔ ابن تغری بردی ج ٧ ص ٦٤. شذرات الذهب ابن عماد ج ٥ص ٢٨٠. حسن المحاضره ٔ سیوطی ج ١ ص ٣٢٧. ایضاح المکنون بغدادی ج ٤٩١. هدیة العارفین بغدادی ج ١ ص ٧١٠.