علی معافری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی معافری . [ ع َ ی ِ م َ ف ِ ] (اِخ ) (شیخ ...) ابن سکن معافری . مکنی به ابوالحسن . او راست : ارجوزة فی تعبیر الرؤیا علی صفة خلق الانسان . (از کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٦٢).
علی معافری . [ ع َ ی ِ م َ ف ِ ] (اِخ ) ابن لب بن شلبون معافری . مکنی به ابوالحسن . از وزرای اندلس . وی از اهالی بلنسیة بود و والیان آنجا وی را کاتب خویش قرار دادند سپس محمدبن یوسف بن هود در سال ٦٣٥ هَ .ق . وی را به وزارت برگزید و او در سال ٦٣٩ هَ . ق . در مراکش درگذشت . (از الاعلام زرکلی از تحفةالقادم ).
علی معافری . [ ع َ ی ِم َ ف ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن خلف معافری مالکی . مشهور به ابن قابسی و مکنی به ابوالحسن . رجوع به علی (ابن محمدبن ...) و نیز به ابن قابسی (ابوالحسن ...) شود.