علی مقدسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی مقدسی . [ ع َ ی ِ م َ دِ ] (اِخ ) ابن منصوربن ناصر مقدسی حنفی . ملقب به علاءالدین . فقیه و اصولی بود و در سال ٧٤٦ یا ٧٤٨ هَ . ق . درگذشت . وی مدتی در تنکزیه ٔ قدس تدریس میکرد. او راست : شرح مغنی خبازی، در اصول فقه . (از معجم المؤلفین از الدرر الکامنه ٔ ابن حجر ج ٣ ص ١٣٥ و کشف الظنون حاجی خلیفه ص ١٧٤٩).
علی مقدسی . [ ع َ ی ِ م َ دِ ] (اِخ ) ابن محمدبن خلیل بن محمدبن محمدبن ابراهیم بن موسی حنفی . مشهور به ابن غانم مقدسی و ملقب به نورالدین . رجوع به ابن غانم (نورالدین علی بن ...) و نیز به علی (ابن محمدبن ...) شود.
علی مقدسی . [ ع َ ی ِ م ُ ق َدْ دَ ] (اِخ ) ابن محمدبن علی بن ابی اللطف مقدسی شافعی . مکنی به ابوالفضل . ادیب بود و در سال ٨٥٦ هَ . ق . در بیت المقدس متولد شد و در ٩٣٤ هَ . ق . در دمشق درگذشت . او راست : مرالنسیم فی فوائدالتقسیم . و نیز او را اشعاری است . (از معجم المؤلفین از شذرات الذهب ابن عماد ج ٨ ص ٢٠٣ و ایضاح المکنون بغدادی ج ٢ ص ٤٦٩ و کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٢٩ و هدیة العارفین بغدادی ج ١ ص ٧٤٢).