علی مناوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی مناوی . [ ع َ ی ِ م َ ] (اِخ ) ابن احمدبن عثمان بن محمدبن اسحاق سلمی مناوی الاصل قاهری شافعی . فقیه و عالم در برخی از علوم بود و در ١٣ ربیعالاول سال ٨١٣ هَ . ق . در قاهره متولد شد و در ٨٧٧ درگذشت . او راست : ١- تعلیق بر الحاوی و بر ابی شجاع . ٢- کعاز المحتاج لتوضیح المنهاج . (از معجم المؤلفین ).
علی مناوی . [ ع َ ی ِ م َ ] (اِخ ) ابن محمد مناوی . ملقب به نورالدین و مکنی به ابوالهمم . وی نزد ابن امشاطی تحصیل کرد و پس از سال ٩٠٠ هَ . ق . درگذشت . او راست : وقایةالعین بشرح تجرید کشف الرین فی احوال العین ابن اکفانی . (از معجم المؤلفین ).