علی منجم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی منجم . [ ع َ ی ِ م ُ ن َج ْ ج ِ ] (اِخ )ابن یحیی بن ابی منصور منجم . مکنی به ابوالحسن . وی راویه ٔ اشعار و اخبار بود و در غناء دستی توانا داشت . و مدتها ندیم متوکل و خلفای پس از او تا معتمد بود. تولدش در سال ٢٠١ هَ . ق . و وفاتش در سامره در سال ٢٧٥ هَ . ق . اتفاق افتاد. او راست : ١- اخبار اسحاق بن ابراهیم . ٢- الشعراء القدماء و الاسلامیین . ٣- کتاب الطبیخ . (از معجم المؤلفین ). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است : تاریخ دمشق ابن عساکر ج ١ ص ٢٨٣. الوافی صفدی ج ١٢ ص ٢٣٧. الفهرست ابن الندیم ج ١ ص ١٤٣. وفیات الاعیان ابن خلکان ج ١ ص ٤٤٩. معجم الادباء یاقوت ج ١٥ ص ١٤٤. الاعلام زرکلی ج ٥ ص ١٨٤.