علی مندایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی مندایی . [ ع َ ی ِ م َ ] (اِخ ) ابن محمدبن احمدبن بختیاربن علی واسطی . مشهور به مندایی . مورخ بود و در علم فقه و ادب و لغت نیز دست داشت . وی در سال ٥٥٩ هَ . ق . متولد شد و مدتی عهده دار امر قضا در «واسط» بود و در سال ٦٣٠ هَ . ق . در همین شهر درگذشت . او را کتابی است در تاریخ . (از الاعلام زرکلی ).