علی نابلسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی نابلسی . [ ع َ ی ِ ب ُ ل ُ ] (اِخ ) ابن محمدبن ابراهیم جعفری نابلسی حنبلی . مشهور به ابن عفیف . وی ادیب و فقیه بود. در سال ٧٥٢ هَ . ق . متولد شد. مدتی امر قضاء را در نابلس عهده دار بود. و در سال ٨١٣ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- رشف المدام فی وصف الحمام . ٢- کشف القناع فی وصف الوداع . و نیز او را اشعاری است . (از معجم المؤلفین ).