علی نجری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی نجری . [ ع َ ی ِ ن َ ] (اِخ ) ابن محمد نجری یمانی زیدی . مشهور به ابن هطیل . وی ادیب و نحوی بودو در سال ٨١٢ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- شرح المفصل زمخشری . ٢- عمدة ذوی الهمم علی الحسبة فی علمی اللسان و القلم . (از معجم المؤلفین از البدر الطالع شوکانی ج ١ ص ٤٩٣ و هدیة العارفین بغدادی ج ١ ص ٧٢٩).
علی نجری . [ ع َ ی ِ ن َ ] (اِخ ) ابن محمدبن ابی القاسم بن علی بن ناصر نجری یمنی . وی از فقیهان بشمار میرفت و در سال ٨٢٢ هَ .ق . در قید حیات بود. او راست : شرح بر أزهار. (از معجم المؤلفین از ملحق البدر الطالع زبارة ص ١٧١).
علی نجری . [ ع َ ی ِ ن َ ] (اِخ ) ابن احمد صرصری نجری . مکنی به ابوالحسن . رجوع به علی صرصری شود.