علی نهاوندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی نهاوندی . [ ع َ ی ِ ن َ وَ ] (اِخ ) ابن محمد نهاوندی نحوی . وی از جنادة ابی اسامة و از ابویوسف احمدبن حسین از مبرد روایت کند. (از معجم الادباء یاقوت چ قاهره ج ١٤ ص ٢٤٨ و چ مارگلیوث ج ٥ ص ٣٧٩).
علی نهاوندی . [ ع َ ی ِ ن َ وَ ] (اِخ ) ابن فتح اﷲ نهاوندی نجفی . فقیه و اصولی بود و در ربیعالثانی سال ١٣٢٢ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- تشریح الاصول الصغیر. ٢- تشریح الاصول الکبیر. ٣- کتاب الطهارة. (از اعیان الشیعه ج ٤٢ ص ١١).