علی هذلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی هذلی . [ ع َ ی ِ هَُ ذَ ] (اِخ ) ابن جباره ٔ هذلی بسکری . مکنی به ابوالقاسم . رجوع به علی بسکری شود.
علی هذلی . [ ع َ ی ِ هَُ ذَ ] (اِخ ) ابن عبدالجباربن سلامه ٔ هذلی تونسی . مکنی به ابوالحسن . ادیب و لغوی و شاعر بود. وی در سال ٤٢٨ هَ . ق . در تونس متولد شد و در ٥١٩ هَ . ق . در اسکندریه درگذشت . او را قصیده ای است در یازده هزار بیت بر یک قافیه و آن در رد بر مرتد بغدادی است . (از معجم المؤلفین از الوافی صفدی ج ١٢ ص ٩٤ و معجم الادباء ج ١٤ ص ٨).