علی واسطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی واسطی . [ ع َ ی ِ س ِ ] (اِخ ) ابن عاصم بن صهیب واسطی مکنی به ابوالحسن . از محدثان بود. در سال ١٠٥ هَ . ق . متولد شد.وی شخصی پرهیزکار و پارسا و اصلش از واسط بود ولی در بغداد سکونت گزید و در سال ٢٠١ هَ . ق . در همان شهر درگذشت . (از الاعلام زرکلی از تذکرة الحفاظ ج ١ ص ٢٩١ و میزان الاعتدال ج ٢ ص ٢٢٨ و تاریخ بغداد ج ١١ ص ٤٣٦). و نیز رجوع به ابوالحسن (علی بن عاصم ...) شود.
علی واسطی . [ ع َ ی ِ س ِ ] (اِخ ) ابن محمدبن علی واسطی رفاعی . مکنی به ابوالحسن . صوفی و نسب شناس بود و در حدود سال ٨٠٠ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- خلاصةالاکسیر فی نسب السید الرفاعی الکبیر. ٢- المختصر فی نسب آل سیدالبشر. (از هدیة العارفین بغدادی ج ١ ص ٧٢٦).
علی واسطی . [ ع َ ی ِ س ِ ] (اِخ ) ابن نوح حسینی واسطی بلگرامی هندی حنفی . مشهور به غلام علی آزاد. رجوع به غلام علی آزاد شود.