علی وطاسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی وطاسی . [ ع َ ی ِ وَطْ طا ] (اِخ ) ابن یوسف بن زیان وطاسی . مکنی به ابوحسون . وزیر عبدالحق بن عثمان در فاس . وی درسال ٨٥٢ یا ٨٥٣ هَ . ق . پس از مرگ یحیی بن زیان وزیر، به وزارت رسید و تا سال ٨٦٥ هَ . ق . که به طور ناگهانی درگذشت، در وزارت باقی بود. (از الاعلام زرکلی ازالضوء اللامع سخاوی ج ٦ ص ٥٢ و جذوةالاقتباس ص ٣٣٦).
علی وطاسی . [ ع َ ی ِ وَطْ طا ] (اِخ ) ابن محمد الشیخ بن ابی زکریا یحیی وطاسی بادسی . مکنی به ابوالحسن و مشهور به ابوحسون . وی سومین و آخرین تن از ملوک بنی وطاس در فاس بود و در سال ٩٣٢ هَ . ق . پس از درگذشت برادرش محمدبن محمد به پادشاهی رسید. ولی برادرزاده اش احمدبن محمد بر او شورش کرد و وی را دستگیر ساخت تا در سال ٩٥٦ هَ . ق . سعدی ها که امیر مراکش بودند بر فاس مستولی شدند، در این هنگام او به جزائر فرار کرد و ترکان آنجا را با وعده های بسیار با خود همراه ساخت و به سرکردگی «صالح پاشای ترکمانی » درسال ٩٦١ هَ . ق . بر فاس دست یافت . ولی سلطان محمد شیخ سعدی که از علی وطاسی شکست خورده بود سپاهی آماده ساخت و بر فاس حمله کرد و ابوحسون را در محلی به نام مسلمة به قتل رساند. (٩٦١ هَ . ق .) و با کشته شدن او دولت وطاسی ها نیز منقرض گشت . (از الاعلام زرکلی ).