علی کازرونی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی کازرونی . [ ع َ ی ِ زِ ] (اِخ ) ابن محمدبن محمودبن ابی العزبن احمدبن اسحاق بن ابراهیم کازرونی بغدادی شافعی . ملقب به ظهیرالدین . ریاضیدان و فقیه و مورخ و شاعر و لغوی و عالم به علم فرائض بود. تولد او در سال ٦١١ هَ . ق . بوده است اما وفاتش را به اختلاف سال ٦٩٧ هَ . ق . و در حدود سال ٧٠٠ هَ . ق . وبعد از سال ٧٠٠ هَ . ق . یاد کرده اند. او راست : ١- روضةالاریب فی التاریخ، در هفده کتاب . ٢- السیرة النبویة. ٣- کسرالحساب فی الحساب . ٤- المنظومة الاسدیة فی اللغة. ٥- النبراس المضی ٔ فی الفقه . (از معجم المؤلفین از الدرر الکامنه ٔ ابن حجر ج ٣ ص ١١٩ و طبقات الشافعیه ٔ سبکی ج ٦ ص ٢٤٢ و کشف الظنون حاجی خلیفه ص ٩٢٣ و ایضاح المکنون بغدادی ج ١ ص ٣٢٨ و ج ٢ ص ٧١٤).
علی کازرونی . [ ع َ ی ِ زِ ] (اِخ ) ابن عباس بن حسین شیرازی کازرونی . مشهور به حاج مجتهد و متخلص به رحمت . شاعر بود و در ابتدای امر به نجف اشرف رفت و نزد آخوند خراسانی تلمذ کرد و به شیراز بازگشت و در هجدهم رجب سال ١٣٤٣ هَ . ق . در این شهر درگذشت . او راست : ١- تقریرات اصول . ٢- دیوان شعر، مشتمل بر اشعار عربی و فارسی که در سال ١٣٣٦ هَ .ش . در نود صفحه در شیراز به چاپ رسید. ٣- فوائد مشروطیت . (از الذریعه ج ٩ ص ٧٤٣ از فارسنامه ٔ ناصری ).