علی کاون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی کاون . [ ع َ ی ِ ؟ ] (اِخ ) (امیر شیخ ...) وی برادر طغاتیمور بود. در سال ٧٤١ هَ . ق . این امیر شیخ علی کاون، برادر خود طغاتیمور را ملامت کرد که دو نوبت به عراق لشکر کشیده است ولی در هردو نوبت شکست خورده است و برای اینکه آن شکست ها را جبران کند، شیخ علی خود به عراق آمد ولی در حدود ابهر زنجان از سپاهیان ملک اشرف شکست خورد و به مازندران گریخت . و در همان سال از طرف برادر مأمور سرکوب سربداران شد اما در جنگی که با امیرمسعود و شیخ حسن جوری کرد به قتل رسید. (از تاریخ مفصل ایران، مغول، عباس اقبال ص ٣٦١ و ٤٧٠) (حبیب السیر چ خیام ص ٣٦٠).