علی گیلانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی گیلانی . [ ع َ ی ِ گی ] (اِخ ) (سید...) آنگاه که سیدقوام الدین مرعشی قلعه ٔ فیروزکوه را محاصره کرد، کوتوال آن حصار یعنی کیا جلال، سیدعلی گیلانی را که جامع اصناف و کمالات نفسانی بود شفیع خود قرار داد و به شفاعت این سیدعلی، مورد عفو سیدقوام الدین مرعشی واقع گشت . رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ٣ ص ٣٤٢ و ٣٤٣ شود.
علی گیلانی . [ ع َ ی ِ گی ] (اِخ ) ابن عبدالصمد گیلانی . مشهور به سمند. رجوع به علی سمند شود.
علی گیلانی . [ ع َ ی ِ گی ] (اِخ ) ابن یحیی بن احمدبن علی بن احمدبن قاسم گیلانی قادری حموی . صوفی و ادیب و شاعر بود. وی در سال ١٠٤٠ هَ . ق . در حماة متولد شد و در آنجا مشیخة سجاده ٔ قادریه را عهده دار شد و درهمین شهر در سوم ذی قعده ٔ سال ١١١٣ هَ . ق . درگذشت . او راست : ١- بلوغ البغیة فی شرح منظومة الحلیة. ٢- دیوان شعر. ٣- الرحلة المکیة. (از معجم المؤلفین ).