علی یشرطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
علی یشرطی . [ ع َ ی ِ ی َ رُ ] (اِخ ) ابن احمد مغربی یشرطی شاذلی . وی شیخ طریقه ٔ یشرطیة از طرق شاذلیة بود. در سال ١٢١١ هَ . ق . در بنزرت متولد شد و در سال ١٢٦٦ هَ .ق . در عکا (در فلسطین ) مسکن گزید و به واسطه ٔ انتشارطریقت او در شام، حکومت عثمانی از ترس برپا شدن فتنه، او را مدت سه سال به قبرس تبعید کرد. و پس از بازگشت نیز به تبلیغ برای طریقت خویش پرداخت و مدتی نیزدر منزل امیر عبدالقادر تحت نظر بود تا در سال ١٣١٦هَ . ق . درگذشت . یشرطی منسوب به قبیله ای از قبایل مغرب است که گویند حسنی الاصل است . (از الاعلام زرکلی ).