علیا
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع. ] (ص تف.) مؤنث اعلی. ۱- بلندتر، بالاتر. ۲- هر جای بلند و مرتفع.
(عُ لْ) [ ع. ] ۱- (ص.) جای بلند. ۲- (اِ.) آسمان. ۳- سر کوه.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع. ] (ص تف.) مؤنث اعلی. ۱- بلندتر، بالاتر. ۲- هر جای بلند و مرتفع.
(عُ لْ) [ ع. ] ۱- (ص.) جای بلند. ۲- (اِ.) آسمان. ۳- سر کوه.