عماد طوسی

عمادطوسی . [ ع ِ دِ ] (اِخ ) محمدبن علی بن حمزه ٔ طوسی مشهدی، مکنی به ابوجعفر و ملقب به عمادالدین و مشهور به عماد طوسی و ابن حمزه . وی از علما و فقهای بزرگ امامیه در قرن ششم بود که به جهت نسبت به کتاب «الوسیلة» گاهی او را «صاحب الوسیلة» نیز گویند. وی باشیخ منتخب الدین (متوفی در سال ٥٨٥ هَ . ق .) معاصر بود ولی سال وفاتش معلوم نیست . درگذشت او در کربلا بودو در خارج باب النجف مدفون است . او راست : ١- ثاقب المناقب فی المعجزات الباهرات للنبی (ص ) والائمة المعصومین الهداة. ٢- السرائع فی الشرائع. ٣- الواسطة. ٤- الوسیلة. (از ریحانة الادب ج ٣ ص ١٣٠ از روضات الجنات ص ٥٩٤ و الذریعة ج ٥ ص ٥ و اعیان الشیعة ج ٦ ص ٦٥).