عمادالدین ریحان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمادالدین ریحان . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ رَ ] (اِخ ) از ملازمان سلطان ناصرالدین محمودبن ملک شمس الدین التمش . درسال ٦٥٠ هَ . ق . که سلطان ناصرالدین محمود به جانب لاهور و اوچهه و ملتان عزیمت میکرد به واسطه ٔ سعایت این عمادالدین ریحان، سلطان بر الغخان امیر غیاث الدین بلبن خرد خشم گرفت و تفصیل آن در تاریخ حبیب السیر آمده است . رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٦٢٤ شود.