عمادالدین شافعی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمادالدین شافعی . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ ف ِ ] (اِخ ) حسین بن محمد فقیه شافعی، ملقب به عمادالدین . از علمای قرن هشتم هَ . ق . رجوع به حسین (ابن محمد شافعی ) شود.
عمادالدین شافعی . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ ف ِ ] (اِخ ) اسماعیل بن احمدبن سعید حلبی شافعی، مشهور به ابن اثیر و ملقب به عمادالدین . متوفی به سال ٦٩٩ هَ . ق . رجوع به اسماعیل (ابن احمدبن ...) شود.
عمادالدین شافعی . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ ف ِ ] (اِخ ) شاهپوربن طاهربن محمد اسفرایینی شافعی، مکنی به ابوالمظفر و ملقب به عمادالدین . رجوع به عمادالدین اسفرایینی شود.