عمادالدین فارابی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمادالدین فارابی . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ ] (اِخ ) محمودبن احمد فارابی، ملقب به عمادالدین و مکنی به ابوالقاسم . متوفی درسال ٦٠٧ هَ . ق . او راست : خالصةالحقائق لما فیه من اسالیب الدقائق، که دارای پنجاه باب بوده و مشتمل بربرگزیده هائی از اخبار و آثار و سخنان بزرگان و نیز حکم و اشعار است و در سال ٥٩٧ هَ . ق . از تألیف آن فراغت یافت . (از کشف الظنون حاجی خلیفه ج ١ ص ٦٩٩).