عمادالدین قزوینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمادالدین قزوینی . [ ع ِ دُدْ دی ن ِ ق َزْ ] (اِخ ) عبدالعظیم حسنی قزوینی (سید...) ملقب به عمادالدین . از سادات و نقبای بزرگ قزوین بود و در تقوی و پرهیزکاری شهرت داشت . او را املاک بسیاری نیز بوده است . (از تاریخ گزیده ٔ حمداﷲ مستوفی چ نوائی ص ٧٩٨).
عمادالدین قزوینی . [ع ِ دُدْ دی ن ِ ق َزْ ] (اِخ ) زکریابن محمود (یا محمد)بن محمود انصاری قاضی قزوینی، مکنی به ابویحیی یا ابوعبداﷲ و ملقب به جمال الدین و عمادالدین یا عمیدالدین و مشهور به عماد قزوینی . از ادبا و فقهای قرن هفتم هَ . ق . رجوع به قزوینی (زکریابن محمود...) شود.