عمادالکتاب

عمادالکتاب . [ ع ِ دُل ْ ک ُت ْ تا ] (اِخ ) میرزا محمدحسین سیفی قزوینی، ملقب به عمادالکتاب . از استادان خوش نویس خط نستعلیق و مروج کتابچه های «رسم المشق ». وی در قزوین در ٢٧ فروردین سال ١٢٨٥ هَ . ق . متولد شد و غالب عمرش به کتابت و تعلیم خط نستعلیق گذشت . ازجمله کارهای او کتابت نسخه ٔ شاهنامه ٔ معروف به «امیربهادری » است که در تهران به چاپ رسیده است . عمادالکتاب در سال ١٣٣٤ هَ . ق . در کمیته ٔ مجازات که به توسطمیرزا ابراهیم خان منشی زاده و اسداﷲخان ابوالفتح زاده در تهران تشکیل یافته بود داخل و به تحریر بیانیه های آن کمیته مأمور شد. در سال ١٣٣٥ هَ . ق . که دولت اعضای کمیته ٔ مزبور را دستگیر کرد عمادالکتاب مأموربه توقف در قم گردید و مدت ها در آنجا تحت نظر بود تا آنکه در عهد سلطنت رضاشاه پهلوی آزاد و در دفتر مخصوص دربار مأمور تحریرات گردید. و سرانجام در بیست وششم تیرماه سال ١٣١٥ هَ . ش . / ٢٧ ربیعالثانی ١٣٥٥ هَ . ق . در تهران درگذشت . (از وفیات معاصرین به قلم محمد قزوینی، مجله ٔ یادگار سال پنجم شماره ٔ ٦ و ٧).