عمار حسنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمار حسنی . [ ع َم ْ ما رِ ح َ س َ ] (اِخ ) ابن برکات بن جعفربن برکات بن ابی نمی حسنی . از اشراف و بزرگان و فحلای مکه بود. و در ادب دست داشت و شعر نیز می سرود. وی در سال ١٠٦٩ هَ .ق . درگذشت . (از اعلام زرکلی ).