عمارت گری

عمارت گری . [ ع َ / ع ِ رَ گ َ ] (حامص مرکب ) عمل عمارت گر و شغل معمار. شغل بنّا. (ناظم الاطباء). معماری . بنّائی : سکندر که کرد آن عمارتگری کجا تا کجا سد اسکندری . نظامی . در آن سنگ بسته دز اوج سای عمارتگری کرد بسیار جای . نظامی .