عمارطی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عمارطی . [ ع ُ رِ طی ی ] (ع ص ) فرج بزرگ زن . (از تاج العروس ). شرم بزرگ زن . (از منتهی الارب ) (از آنندراج ).