عمانی راجز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمانی راجز. [ ع ُ ی ِ ج ِ ] (اِخ ) محمدبن ذُؤَیب فُقَیمی . مشهور به عمانی راجز. وی از شعرا بود و اخباری درباره ٔ او با هارون الرشید و دیگران در عیون الاخبار و الموشح آمده است . رجوع به عیون الاخبار دینوری ج ١ ص ٩٣ و ٢٣١ و الموشح مرزبانی ص ٢٩٧ شود. ابن سمعانی نام او را بصورت «محمدبن ذؤیب تمیمی نهشلی، مکنی به ابوالعباس و مشهور به عمانی راجز» ضبط کرده و گوید که وی از اهالی الجزیرة بود و چون مدتی در عمان بسر برد از این رو پس از بازگشت به شهر خود به عمانی شهرت یافت . او رشید و فضل بن ربیع را مدح گفت و مدتی طولانی عمر کرد و برخی گویند که در صدوسی سالگی درگذشت . رجوع به اللباب فی تهذیب الانساب ابن اثیر ج ٢ ص ١٥١ شود.