عمدی/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(عَ) [ ع - فا. ] (ص نسب.) منسوب به عمد، از روی قصد و نیت نسبت به عمل و رفتار خود. مق سهوی.مترادفها و واژههای مرتبطبهعمد، تعمدواژه قبلی: عمده فروشیواژه بعدی: عمر