عمر ازدی

عمر ازدی .[ ع ُ م َ رِ اَ ] (اِخ ) ابن محمدبن عبداﷲ. نحوی و لغوی قرن ششم و هفتم هجری . رجوع به عمر شلوبینی شود.

عمرازدی . [ ع ُ م َ رِ اَ ] (اِخ ) ابن محمدبن یوسف ازدی، مکنی به ابوالحسین . قاضی القضاة عهد المقتدر خلیفه ٔ عباسی . وی در علم حدیث و فرایض و حساب و ادب دست داشت . و بسال ٣٢٨ هَ .ق . درگذشت . او راست : ١ - غریب الحدیث . ٢ - الفرج بعدالشدة. ٣ - مسند. (از الاعلام زرکلی از بغیةالوعاة ص ٣٦٤ و المنتظم ج ٦ ص ٣٠٥).