عمر ایوبی

عمر ایوبی . [ ع ُ م َ رِ اَی ْ یو ] (اِخ ) ابن شاهنشاه بن ایوب ایوبی . ملقب به تقی الدین و مظفر. وی برادرزاده ٔ سلطان صلاح الدین، و شخصی شجاع بود و او را جنگهایی با فرنگی هارخ داده است . تولد او در «فیوم » مصر روی داد و بسال ٥٨٢ هَ .ق . از جانب عم خود حاکم حماة گشت و در سال ٥٨٧ هَ .ق . در آنجا درگذشت . وی شخصی فاضل و ادیب بودو شعر نیکو می سرود. (از الاعلام زرکلی از وفیات الاعیان ج ١ ص ٣٨٣ و خطط مبارک ج ٦ ص ١٥). رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ٧ ص ٥٨٨ و طبقات سلاطین اسلام ص ٦٨ شود.