عمر بامخرمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر بامخرمة. [ ع ُ م َ رِ م َ رَ م َ] (اِخ ) ابن عبداﷲبن احمد بامخرمه ٔ شیبانی حمیری . شاعر و از بزرگان حضرموت بود. وی بسال ٨٨٤ هَ .ق . در شهر هجرین متولد شد. تحصیلات خود را در عدن به انجام رساند و از طرف سلطان بدر کثیری، به «شجر» و از آنجابه «سیوون » تبعید گشت . و بسال ٩٥٢ هَ .ق . در سیوون درگذشت . او راست : ١- دیوانی بزرگ . ٢- المطلب الیسیر من السالک الفقیر. ٣- الوارد القدسی فی تفسیر آیةالکرسی . (از الاعلام زرکلی از رحلة لاشواق القویة ص ٣٠).