عمر برمکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عمر برمکی . [ ع ُ م َ رِ ب َ م َ ] (اِخ ) ابن احمدبن ابراهیم بن اسماعیل برمکی، مکنی به ابوحفص . فقیه و محدث قرن چهارم هجری بود و در جمادی الاولای سال ٣٨٧ یا ٣٨٩ هَ .ق . درگذشت . و در مقبره ٔ امام احمدبن حنبل دفن شد. او راست : ١- شرح بعض مسائل الکوسج . ٢- کتاب حکم الوالدین فی مال ولدهما. ٣- کتاب الصیام . ٤- المجموع . (از معجم المؤلفین و الاعلام زرکلی از طبقات الحنابله ٔ فراء ص ٣٤٩، کشف الظنون حاجی خلیفه ص ١٤١٣ و ١٤٣٤، ایضاح المکنون بغدادی ج ٢ ص ٢٩٠ و هدیةالعارفین بغدادی ج ١ ص ٧٨١).