عنابس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عنابس . [ ع ُ ب ِ ] (ع اِ) شیر بیشه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). اسد. (اقرب الموارد).
عنابس . [ ع َ ب ِ ] (اِخ ) نام شش تن در قریش از اولاد امیةبن عبدشمس، آن شش کس حرب و ابوحرب و سفیان و ابوسفیان و عمرو و ابوعمرو باشند که لقب عنابس، یعنی شیر یافته اند. و جز این شش تن را اعیاص خوانند. (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد).
عنابس . [ ع َ ب ِ ] (ع اِ) ج ِ عنبسة. (ناظم الاطباء). رجوع به عَنبسة شود.