عنایت ازلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عنایت ازلی . [ ع ِ ی َ ت ِ اَ زَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) (اصطلاح حکما) عنایة ازلیة همان قضای الهی است، یعنی علم حق است به آنچه سزاوارست هستی پذیرد. رجوع به قضاء در همین لغت نامه و کشاف اصطلاحات الفنون شود.