عنبربار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع - فا. ] (ص فا.) خوش بو، معطر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع - فا. ] (ص فا.) خوش بو، معطر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عنبربار. [ عَم ْ ب َ ] (نف مرکب ) مخفف عنبربارنده . معطر و دارای بوی خوش . (ناظم الاطباء) : عکس خط و خال عنبربار آن مشکین غزال می کند پرنافه چون صحرای چین آئینه را. صائب (از آنندراج ).