عنبرسرشت

عنبرسرشت . [ عَم ْ ب َ س ِ رِ ] (ص مرکب ) که سرشت عنبر دارد. آمیخته به عنبر : عالم بهشت گشته عنبرسرشت گشته کاشانه زشت گشته صحرا چو روی حورا. کسایی . تو لاله دیدی شمشادپوش و سنبل تاج بنفشه دیدی عنبرسرشت و مشک آیین . فرخی . و هر میوه ای که در بهشت عنبرسرشت هست در آنجا نیکو و لطیف بوده است .(تاریخ بخارا ص ٣٣). گر از نخل طوبی رسد در بهشت بهر کوشکی شاخ عنبرسرشت . نظامی . پر از حور آراسته چون بهشت بساط زمین گشته عنبرسرشت . نظامی . اباهای نوشین عنبرسرشت . نظامی .