عنبرفشان

عنبرفشان . [ عَم ْ ب َ ف َ / ف ِ ] (نف مرکب ) عنبرفشاننده . آنچه عنبر بپاشد و خوشبوی چون عنبر باشد : جعدشان در مجلس او مشکبار زلفشان در پیش اوعنبرفشان . فرخی . از شراره ٔ آه مشتاقان دل آتش عنبرفشان برکرد صبح . خاقانی . شه از زلف مشکین آن دلکشان کمندی برآراست عنبرفشان . نظامی . سرآغوش و گیسوی عنبرفشان . نظامی . نسیم صبح را گفتم تو با او جانبی داری کز آن جانب که او باشد صبا عنبرفشان آید. سعدی .