عنبرفکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عنبرفکن . [ عَم ْ ب َ ف َ / ف ِ ک َ ] (نف مرکب ) عنبرفکننده . آنکه عنبر بیفکند. آنکه عنبر بیندازد : گاوی کنند و چون صدف آبستن اند لیک از طبع گوهرآور و عنبرفکن نیند. خاقانی . - گاو عنبرفکن ؛ ماهی عنبر. عنبرماهی : گاو عنبرفکن از طوس به دست آرم لیک بحر اخضر نه به عمان به خراسان یابم . خاقانی . گاو عنبرفکن برهنه تن است خر بربط بریشمین افسار. خاقانی .