عنتری

عنتری . [ ع َ ت َ ] (ص نسبی ) منسوب به عنتر. کسی که عنتر را به بازی وادارد و از این راه روزی خورد. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به عنتر شود. ◄ منسوب به عنترة است . و آنان جماعتی هستند از فرزندان عبدالملک بن هارون بن عنترة از اهالی کوفه که مشهورترین آنان ابوالحسن علی عنتری فقیه است . (از اللباب فی تهذیب الانساب ).

عنتری . [ ع َ ت َ ] (اِخ ) نام وی محمدبن مجلی بن صائغ جزری و کنیه اش ابوالمؤید و شهرتش عنتری است . وی طبیب و حکیم و فلسفه دان و ادیب بودو شعر نیز نیکو می سرود. او از اهالی الجزیرة، بین دجله و فرات بود و در ابتدا به جمعآوری و نوشتن اخبارعنترةبن شداد عبسی اشتغال داشت لذا بدین نام شهرت یافت . عنتری در حدود سال ٥٧٠ هَ .ق . درگذشت . و او را کتابهایی است که از آن جمله است : ١- النور المجتنی، در ادبیات و اخبار که آن را بر حسب فصلهای سال مرتب کرده است . ٢- الجمانة، در علم طبیعیات و الهیات . ٣- العشق الالهی و الطبیعی . ٤- الاقرباذین که کتابی است بزرگ . (از الاعلام زرکلی از طبقات الاطباء ج ١ ص ٢٩٠).