عنینة
/vâže/
لغتنامه دهخدا (نسخه SQL)
عنینة. [ ع ِن ْ نی ن َ ] (ع ص )مؤنث عنین، یعنی زن که او را مرد نباید و نزدیکی مردان را نخواهد. (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به عنین شود.
عنینة. [ ع ِن ْ نی ن َ ] (ع اِمص ) نامردی و عدم توانایی بر نزدیکی زنان . (ازمنتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).