واژه جو

عهاد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عهاد. [ ع ِ ] (ع اِ) باران نخستین ِ بهار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). عهادة. (اقرب الموارد). رجوع به عهادة شود. ◄ ج ِ عَهد. رجوع به عهد شود. ◄ (مص ) معاهدة. (ناظم الاطباء). رجوع به معاهدة شود.

معنی عهاد | واژه جو