عهد حضوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عهد حضوری . [ ع َ دِ ح ُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) پیمان حضوری . پیمان که رودرروی کنند. ◄ این اصطلاح در دستور زبان عرب به «ال » داده شده است هرگاه مصحوب آن حضور داشته باشد، مانند: لاتشتم الرجل ؛ یعنی این مرد را (که اینجا حضور دارد) ناسزا مگو. رجوع به مغنی اللبیب و «أل » شود.