عهد گسستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عهد گسستن . [ ع َ گ ُ س َس ْ ت َ ] (مص مرکب ) نقض عهد. عهد شکستن . پیمان شکنی . مقابل عهد بستن : عهدمحبت گسستن ؛ ترک همدمی و همنشینی کردن : نگْسسته عهد صحبت می از هوای باران آری همیشه باشد برق آشنای باران . ابوطالب کلیم (از آنندراج ).