عهده دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عهده دار. [ ع ُ دَ / دِ ] (نف مرکب ) آنکه امری را بگردن گرفته است . (فرهنگ فارسی معین ). متعهد. متولی . پذیرفتار. پذرفتار. متقبل . ◄ صاحب شغل و دارای مأموریت و صاحب منصب و سرکار. (ناظم الاطباء). ◄ معاهده کننده و جمعکننده و جمعدار. ◄ ضمانت کننده ٔ مال الاجاره . (از ناظم الاطباء).