عه

عه . [ ع َه ْ ] (ع اِ صوت ) کلمه ای است که بدان میش و قوچ را زجر کنند. (از اقرب الموارد). عا. عای . رجوع به عا و عای شود. ◄ صوتی که ازرنج حکایت کند. (یادداشت مرحوم دهخدا) : نگوید عه اگر تا خایه بفشارد خر عنگش . سوزنی . ◄ در تداول عامه، صوتی که از نفرت حکایت کند.

عه . [ ع َه ه ] (ع ص ) کم شرم خودپسند ستیزنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کم حیاء و متکبر. (از اقرب الموارد).