عوال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عوال . [ ع ُ ](اِخ ) بطنی است از بنی عبداﷲ غطفان . (منتهی الارب ).
عوال . [ ع َوْ وا ] (اِخ ) نام مردی است، و در منتهی الارب ذکر آن آمده است . رجوع به منتهی الارب شود.
عوال . [ ع ُ ] (اِخ ) نام دو موضع است . (از منتهی الارب ). حزم بنی عوال، کوهی است در اکناف حجاز در طریق مدینه ازبرای غطفان، در این مکان آبها و چاه ها یافت شود. و گویند عوال یکی از کوههای سه گانه است که در طرف مدینه بفاصله ٔ یک شب و یک روز قرار گرفته است . و دو دیگر ظَلِم و لعباء باشد. (از معجم البلدان ).