عوذات

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عوذات . (ع ص، اِ) ج ِ عوذ، که آن جمع عائذ باشد. نوزاییدگان . (از اقرب الموارد). رجوع به عوذ و عائذ شود.