عولة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عولة. [ ع َ ل َ ] (ع مص ) گم کردن کسی رامادرش . (از منتهی الارب ). و رجوع به ناظم الاطباء شود. ◄ مغلوب گردیدن صبر. (از منتهی الارب ). ◄ (اِمص ) بلندآوازی در گریه و فریاد. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). عویل . (اقرب الموارد).