عَرَبِىّ

أَنْزَلْنَاهُ حُکْماً عَرَبِیًّا «عَرَبِىّ» همان گونه که «راغب» در «مفردات» مى گوید: به معناى سخن فصیح و روشن است (الفَصیح البیّن من الکلام) و لذا هنگامى که گفته مى شود «اِمرأة عروبة» مفهومش این است: زنى که با رفتار و کردارش از عفت و پاکدامنى و محبت خود نسبت به همسرش خبر مى دهد. این احتمال نیز داده شده است که «عربىّ» در اینجا به معناى شریف است، چرا که این کلمه به همین معنا نیز در لغت آمده است.(4)