عَرِم

عَلَیْهِمْ سَیْلَ الْعَرِمِ «عَرِم» در اصل از «عَرّامة» (بر وزن علاّمه) به معناى خشونت، کج خلقى و سختگیرى است، و توصیف سیلاب به آن، اشاره به شدت خشونت و ویرانگرى آن است، و تعبیر به «سَیْلَ الْعَرِم» به اصطلاح از قبیل اضافه موصوف به صفت است. بعضى «عَرِم» را به معناى موشهاى صحرایى گرفته اند، که بر اثر رخنه در این سدّ، مایه ویرانى آن شدند (مسأله نفوذ موشها در سدّ، گر چه قابل قبول است، اما تعبیر آیه، تناسب چندانى با این معنا ندارد). در «لسان العرب» براى مادّه «عَرِم» معانى مختلفى دیده مى شود; از جمله: «سیلاب طاقت فرسا»، «موانعى که در میان دره ها براى مهار کردن آب» مى سازند، و همچنین موش بزرگ صحرایى. ولى، از همه مناسبتر همان معناى اول است، و در تفسیر «على بن ابراهیم» نیز روى آن تکیه شده است.(10)